Donderdag 9 juli vertrok ik in alle vroegte richting La Flamengrie. Het doel van de dag voelde groot: een ontmoeting met de burgemeester om ons plan toe te lichten en, hopelijk, groen licht te krijgen voor het ombouwen van de schuur tot vier B&B‑kamers met een ruime gemeenschappelijke leefruimte. Ondanks mijn uitgebreide voorbereiding was ik best wel gespannen. Niet alleen omdat mijn Franse taalvaardigheid getest zou worden, maar vooral omdat de uitkomst van dit gesprek bepalend kon zijn voor onze toekomst in La Flamengrie.
Wat eraan voorafging
Tijdens dit hele traject worden we fantastisch bijgestaan door Marissa, de makelaar ter plaatse. Officieel werkt ze voor de verkopende partij, maar inmiddels voelt ze als iemand die echt met ons meedenkt. Marissa is Nederlandse, ooit naar Frankrijk uitgewaaierd, en ze draagt ons plan duidelijk een warm hart toe.
Ze had eerder al bij het gemeentehuis geïnformeerd. De secretaresse vertelde haar dat onze plannen waarschijnlijk geen probleem zouden zijn. Dat klonk positief, maar voor ons voelde het te vrijblijvend. We wilden duidelijkheid van iemand die daadwerkelijk bevoegd was om hierover te beslissen.
Daarom stelde ik een uitgebreide brief op, inclusief een pdf‑folder met wie wij zijn en wat we willen realiseren. Die stuurde ik naar de gemeente. Zoals verwacht bleef een reactie uit. Toen heb ik zelf gebeld — opnieuw dezelfde secretaresse, opnieuw hetzelfde antwoord, maar een afspraak met de burgemeester zat er niet in.
Op dat moment besloot Marissa nogmaals langs het gemeentehuis te gaan. En met succes: ze kreeg het voor elkaar om een afspraak te regelen. Chapeau!
Terug naar 9 juli
Met gezonde spanning reed ik naar La Flamengrie, waar ik samen met Marissa de burgemeester zou ontmoeten. Bij aankomst bleek hij niet alleen te zijn: ook de locoburgemeester én een wethouder schoven aan. Dat maakte het moment meteen groter, maar het viel me op dat ze zich uitstekend hadden voorbereid. Ze hadden mijn informatiebrochure uitgeprint én gelezen.
Al snel werd duidelijk dat de burgemeester enthousiast was over ons plan. Hij had zelfs folders meegenomen van de omgeving die voor ons interessant konden zijn. Tijdens het gesprek gaf hij aan dat we zijn zegen hadden en dat hij blij was met onze keuze voor La Flamengrie. Tegelijkertijd benadrukte hij dat hij niet degene is die formeel beslist over normen en wetgeving — daarvoor bestaat een aparte commissie.
Wat volgde, liet zien dat hij een doortastend man is. Vanwege de naderende vakanties wilde hij geen tijd verliezen. Hij belde direct de verantwoordelijke persoon, zette de telefoon op speaker en lichtte onze plannen toe. Nog tijdens het gesprek werd een afspraak ingepland: donderdag 16 juli bij de “Communauté de communes Thiérache du Centre”, waar onze plannen getoetst zullen worden en we advies krijgen over onder andere brandveiligheid en voorzieningen voor mindervaliden.
Met een goed gevoel naar huis
Ik kan niet ontkennen dat ik die dag met een heerlijk gevoel naar huis reed. Het was een ontmoeting die vertrouwen gaf, energie bracht en ons een stap dichter bij onze droom in La Flamengrie bracht. De afspraak van 16 juli voelt nu als een logisch vervolg — en ik kijk er met veel plezier naar uit.
Geef een reactie