Het zijn spannende weken. We hebben een geaccepteerd bod op het pand in Frankrijk, een ingetrokken bod op ons eigen huis, een gewenste overdrachtsdatum van 31 oktober vanuit de verkopers in Frankrijk… en ondertussen blijft het de laatste twee weken stil qua bezichtigingen in Hooge Zwaluwe.
En dat voelt gek. Want we begonnen juist zo ongelooflijk sterk: binnen één week leken we een huis te kopen én te verkopen. Een vliegende start die bijna te mooi was om waar te zijn. Maar goed — zo gaat het soms. De vaart eruit, maar de moed zeker niet weg. Ons huis staat pas drie weken te koop, 31 oktober is nog ver weg, en we hebben natuurlijk onze ontbindende voorwaarden nog.
We blijven dus vol vertrouwen doorgaan.
Voorbereiden alsof het al zover is
Afgelopen zaterdag reden we opnieuw naar La Flamengrie. Dit keer met meetlinten, notitieblokken en een hoofd vol plannen. We hebben alle maten van de schuur opgenomen, zodat we een tekening konden maken van de toekomstige situatie. Muren, daken, hoogtes, dieptes, breedtes, deuren, ramen, hellingsgraden, noem maar op of het is gemeten.
Die tekening is inmiddels af — en vormt de basis voor een belangrijke volgende stap: toestemming vragen aan de burgemeester om op onze locatie een B&B te mogen starten. De brief ligt klaar, de tekening is geprint… nu alleen nog een afspraak plannen voor het gesprek.
Het voelt alsof we steeds een stukje dichterbij komen.
Materiaal, offertes en keuzes over grenzen heen
De opgemeten maten zijn ook nodig voor materiaallijsten, begrotingen en het opvragen van offertes. En dan komen de praktische vragen: Waar kopen we wat? In Frankrijk of in Nederland?
Isolatie blijkt in Frankrijk zo’n 30% duurder dan in Nederland — en we hebben er nogal wat van nodig. Dan wil je weten of Nederlandse leveranciers ook in Noord-Frankrijk bezorgen.
Daarnaast zoeken we een Franse betonleverancier voor het storten van de vloer, én een architect die ons kan adviseren over vergunningen. Het is leuk werk, het geeft energie, maar het niet volledig kunnen doorpakken… dat blijft soms frustrerend.
Nieuwe ontmoetingen, nieuwe kansen
Onlangs kwamen we via via in contact met een vrouw die in Nederland haar nieuw concept voor rouwcoaching gaat lanceren. Claudia en ik zijn uitgenodigd voor de officiële opening en zijn nieuwsgierig naar haar verhaal, haar aanpak en de mens achter het concept.
Wie weet ontstaat hier iets moois. Een samenwerking, een kruisbestuiving, of gewoon een inspirerende ontmoeting op het juiste moment.
En zo leven we tussen twee landen
Met één been nog in Hooge Zwaluwe, met het andere al in La Flamengrie. Met plannen die groeien, tekeningen die vorm krijgen, en een droom die steeds concreter wordt.
Het is spannend, soms onzeker, maar vooral ontzettend bijzonder om dit avontuur stap voor stap te beleven.
Geef een reactie